7. nov, 2016

Eenzame liedjes

Nou nee...... het ziet er niet uit. Maar al in 1962 zong Bo Diddley "You can't judge a book by lookin' at the cover" ( in Nederland scoorden de Beverwijkse The Bintangs er een klein hitje mee ). Dus toch maar de bundel aangeschaft, zonder het tegenwoordige krinloopcircuit zou het waarschijnlijk allang verloren zijn geraakt in de eeuwigheid.

Carel Steven Adama van Scheltema was het socialisme zeer toegedaan en schreef er veel gedichten over. Hij werd op 26 februari 1877 in Amsterdam geboren, studeerde een tijdje medicijnen maar begon toen een kunsthandel om zich geheel aan de literatuur te kunnen wijden. Adama wilde tot een nieuwe volkskunst komen, geen kunst om de kunst maar kunst voor de mensen om je heen. Hij zei daar ondermeer over "Een gedicht moet zijn een muziekstuk van woorden en gedachten, dat zoveel mogelijk onzer medemenschen kan worden gevoeld en begrepen", zijn gedichten zijn daarom vaak een toonbeeld van eenheid. De politieke gedichten van zijn hand verloren al snel hun populariteit maar zijn natuurgedichten hebben toch de tijd redelijk doorstaan. Verschillenden daarvan zijn indertijd op muziek gezet. Carel Steven Adama van Scheltema overleed reeds op 47 jarige leeftijd in 1924 te Bergen.

Een gedicht uit zijn bundel "Eenzame liedjes"

 

In de waaiende helm

 

De wind waait over de wereld,

door het duin en het zand en de zee,

al die halmen die buigen - die buigen -

en ik buig ook een klein beetje mee.

 

En ik kijk naar die zee en die wereld

en die duine' en die golve' en ik strooi

al dat bleeke zand door mijn vinger - 

ik vind het leven toch eig'lijk niet mooi!

 

Hoor de wind waat over de wereld -

en hij buigt me al een beetje opzij - -

ach laat me hier maar blijve' in die halmen

en laat me maar worden als zij!