4. aug, 2017

Medemens

Ieder mens heeft recht op een zinvol bestaan, hij heeft daar recht op en de samenleving moet zodanig zijn ingericht dat aan deze behoefte kan worden voldaan.
Dit is het uitgangspunt van waaruit medemenselijkheid dient te werken, natuurlijk ontstaat direct de discussie "wat is een zinvol bestaan?" wat voor de één zinvol is hoeft het voor een ander niet te zijn.

Hieronder een aantal gedachten die wellicht kunnen helpen een richting te bepalen die we kunnen volgen om "de best mogelijke wereld"te bereiken. Het is wel zo dat deze gedachten niet meer dan "los zand"zijn die nog lang geen werkbare vorm hebben. Vraag ... moet het wel een logische en werkbare vorm hebben? Kan de wereld er niet beter één zijn waarin doorlopend zogenaamde waarheden ter discussie staan? Ikzelf denk van wel, want als dat niet het geval is komen we telkens weer terecht in de cirkel van verkokering en bureaucratie waarin we nu ook al zitten, dus alles moet doorgaand bekritiseerd kunnen worden om verdere stappen te maken.

Communicatie vind plaats in cirkels waarin herhaling optreed van instant gedachten die vaak via media in het brein worden geplant en als een soort liturgie worden rondgebazuind, zolang de communicatie in de kring blijft waarin je je bevind levert het geen problemen op, je blijft dan gewoon in een spiraal zitten die geen begin en einde heeft. Kom je uit de cirkel levert het vaak problemen op omdat je andere code's hanteert dan degenen waarmee je wil communiceren. Feit is dat je soms moet leren te communiceren op het niveau van de postcodeloterij willen we onze waarheid in de cirkel stoppen.

Het bestaan is alomvattend met zowel goed als slecht in ons. Ook is  altijd vanaf het begin het kind in ons en hoewel je je daarvan niet bewust bent trekt het toch aan de touwtjes. Het kind bepaalt vaak onze handelingen! Vroeger zeurde het kind bijvoorbeeld om snoep en nu je bent opgegroeid fluistert het ons in wat we willen, bijvoorbeeld "ik wil een Harley Davidson"of welk merk schoenen je wilt hebben. Het gaat er dus om, hoeveel speelruimte heeft het kind in je? Hoe is het kind opgevoed? Kan je het nog opvoeden? Gedeeltes van je leven heb je het kind genegeerd maar nooit was het weg en bijvoorbeeld door een gebeurtenis kan het de regie in handen krijgen. Is het kind de god in ons? God is ook alomvattend en dat betekent dat hij goed en kwaad in zich verenigt.

Gedachten zijn als een lentebuitje, het voelt niet onprettig maar de zon droogt het snel weer op. Doordenken is nodig ook al lijkt het soms absurd.

Uit Eindspel van Samuel Beckett ...

Hamm ... wat gebeurt er?

Clov ... iets gaat zijn gang